Welkom op de website van IJsselmuiden helpt Oekraïne
 

Verslag van de reis naar Oekraine 12 - 17 oktober 2015

Deze reis werd gemaakt door Gerrit Keizer, Gerrit ten Berge en Dinand Neleman

Op maandagochtend 12 oktober rijdt om 4 uur een drietal IJHOE leden vanuit IJsselmuiden richting Oekraïne. Die avond overnacht men in Boedapest en de volgende dag bereikt men rond de middag de Oekraïense grens. In Gecse wordt die middag overlegd over verschillende zaken, waaronder diaconale hulp. Het afgelopen half jaar is er ruim 1000 euro betaald aan diverse gemeenteleden, die o.a. in het ziekenhuis hulp kregen, die ze zelf niet konden betalen. Ook zijn medicijnen soms erg duur. Zo moet een jonge man elke maand 80 euro betalen voor medicijnen voor zijn hart. Een bedrag dat hij zelf onmogelijk kan opbrengen. Er wordt gesproken over de enorm slechte situatie van het land. De inflatie is 300 % en de prijzen zijn dus ook gestegen, maar de lonen niet. Vele ouderen hebben een pensioen van ruim 40 euro en voor de gasrekening betaal je alleen al 30 euro. Het is niet moeilijk te bedenken, dat het voor velen een onhoudbare toestand is en er op allerlei manieren geprobeerd wordt om iets bij te verdienen. Velen werken een paar maanden in het buitenland en overleven op deze manier. Maar anderen hebben die mogelijkheden niet en zij leven van hun tuin. Het is elke dag een wonder dat het land nog bestaat, zei een van de predikanten. 

We besluiten om voor de winterperiode een bedrag achter te laten, zodat er geld is om eventuele problemen op te kunnen lossen. Iedereen die je spreekt is uitermate somber over de toestand en volgens velen komt het land er nooit meer bovenop. Er is een kleine groep rijken, die de macht en het geld verdeelt. Men is uitermate dankbaar dat er vanuit IJsselmuiden al 20 jaar hulp wordt geboden en telkens weer wordt gevraagd om die dank ook over te brengen.

 

Op woensdag zijn we in Kaszony, waar we de familie Radvanszky ontmoeten. Er is een gesprek met de schoolleiding, omdat de staat van de school op sommige punten erg slecht is en er geen enkele mogelijkheid is om te sporten. Wellicht krijgen we de kans om daar wat aan te doen en er zijn in dat kader gesprekken. Het zou mooi zijn om jongelui weer wat hoop te geven, door in een goed voorziene school les te kunnen krijgen. Er worden plannen gemaakt en er wordt op het terrein gekeken. De familie Radvanszky bouwt op dit moment een huis in het dorp, als teken van hoop, omdat nogal wat jonge families vertrekken naar het buitenland, omdat de situatie zo uitzichtloos is. Zij willen aangeven dat je ook dan vertrouwen mag blijven houden, ook al weten ze dat het heel moeilijk is. Ook de vrouw van dominee Radvanszky werkt sinds kort in Hongarije, net over de grens, omdat twee normale inkomens in Oekraine niet genoeg zijn om de vaste lasten te kunnen betalen.            

Op donderdag staat er een bezoek aan de gaarkeuken in Dercen op het programma. Het gaat goed met dominee Zsukovszky. Hij is genezen van hepatitis na een zware kuur van een jaar, waarvoor hij tweewekelijks naar Boedapest moest reizen. Op dit moment krijgen 75 mensen dagelijks een warme maaltijd, waarvan 18 kinderen. Ook wordt er voor enkele tientallen mensen gewassen, omdat zij er zelf geen mogelijkheden voor hebben: geen waterleiding, geen wasmachine.  Er is nu ook een tandartspraktijk gevestigd en er zijn vragen gesteld over het functioneren van de brandweer. De gaarkeuken wordt voor 30 % betaald door de gemeente en IJHOE neemt, gezien de slechte situatie, op dit moment de resterende 70 % voor haar rekening. Ook is er geld achtergelaten  om arme gezinnen de winter door te helpen ( voedsel en brandhout ).

's Middags is men te gast in Mezovari, waar het huis voor de gehandicapte kinderen staat. Er wordt nog steeds gebouwd, maar er worden wekelijks al 35 kinderen en jongeren behandeld. Dat gebeurt onder leiding van een Nederlands stel uit Nieuwleusen, dat daar al enkele jaren werkt. Zij is ergo- therapeute en ze geeft aan enkele Oekraiense medewerkers haar kennis door. De ouders zijn heel dankbaar en blij met deze mogelijkheid. De kinderen worden opgehaald en teruggebracht en sommigen komen twee dagen, anderen een dag in de week. Sommigen boeken grote vooruitgang en dat helpt enorm mee om het taboe rond de gehandicapte medemens  te doorbreken. Er is gesproken met de bisschop van de kerk, die aan de wieg heeft gestaan van de eerste plannen en hij benadrukt nog een keer het belang van de bijdrage van IJHOE daarin. Bisschop Sandor Zan Fabian vraagt om de hartelijke groeten over te brengen aan de gemeente van IJsselmuiden/Grafhorst. De IJHOE leden zijn diep onder de indruk van het geleverde werk en van de grote liefde van de medewerkers van het tehuis. De bisschop vertelde hoe ze soms tewerk gaan.

Er zijn nogal wat ouders, die hun gehandicapte kind nauwelijks eten meegeven naar het tehuis, omdat ze straatarm zijn. Dat wordt in het tehuis opgelost, door met elkaar te delen. Bij zo'n arme familie heeft men een geit gegeven, zodat het kind in ieder geval dagelijks melk binnenkrijgt. Het is duidelijk dat het kind sindsdien er beter en gezonder is gaan uitzien. Maar er is ook een afspraak gemaakt dat het tehuis volgend jaar twee kleine geitjes terug krijgt...  Zo leren de mensen  dat je niet zomaar iets krijgt, maar dat je dan ook je verantwoordelijkheid neemt. Bevlogen leidt de bisschop de IJHOE leden rond, maar tegelijkertijd kun je uit alles opmaken, dat het land er extreem slecht voorstaat.

 

Op vrijdagochtend is er een gesprek met Peter Shegljanik, een dominee, die ook zakenman is. Hij heeft de afgelopen winter de kleding van de kledingactie in IJsselmuiden opgehaald. Weer zo'n bijzondere man, die vanuit zijn geloof anderen aan het werk helpt in het buitenland en die onophoudelijk bezig is om iets te betekenen voor zijn medemens. Het is geweldig om te zien hoeveel dingen er gebeuren door sommige mensen, terwijl de situatie zo slecht en volgens velen hopeloos is. Mensen die zich laten inspireren door hun geloof in Jezus Christus en die daarnaar handelen.

Diep onder de indruk gaat het drietal rond het middaguur weer over de grens en begint de terugtocht van bijna 1800 kilometer.

 

We hopen dat we op deze manier u weer van de nodige informatie hebben kunnen voorzien. We vragen u voor onze broeders en zusters te bidden en u hoort binnenkort meer van ons.       

Verslag reis Oekraïne 20 april tot en met 24 april 2015

Deze reis werd gemaakt door Gerrit Keizer, Erik van Dijk en Herman ten Berge

Maandag 20 april

Maandag morgen vroeg om 4 uur vertrekken we en reden zonder moeilijkheden naar Budapest waar we om half vijf ’s middags arriveerden, hier overnachten we.

 

Dinsdag 21 april

Vanmorgen het laatste deel van de reis naar de Oekraïne.

We zijn vlot de grens over en rijden naar de fam. Radvasky waar we hartelijk worden ontvangen door Juliana en later door Ferenc die nog druk was in de gemeente.

We gaan de school van Juliana bezoeken samen met de directeur van de school, Mákus Miklós. De tijd is hier 60 jaar stil blijven staan ongelooflijk hoe de kinderen nog kunnen zitten in deze oude schoolbanken.

We gaan kijken als IJHOE hoe we iets voor hen kunnen betekenen.

Zal nog een hele toer worden. Maar we zien nog wel een aantal mogelijk heden om de school een opknapbeurt te geven.

De situatie in de Oekraïne is weer verslechterd. Ferenc en Julianna voelen zich door God geroepen om daar in de Oekraïne te blijven ondanks de beroerde toestand waarin het land verkeert. Er is een leegloop van jonge gezinnen naar Hongarije. Dit heeft alles te maken met het nationalisme. In Hongarije  en de gebieden in Roemenië, Oekraïne en in andere landen die oorspronkelijk Hongarije waren, leven de mensen in familie verbanden. De nationale trots is Hongaar te zijn.

Daarom is het zo moeilijk om te accepteren dat veel mensen uit het oosten in Hongaarse dorpen komen wonen. De taal verandert en de cultuur verandert. Verder werd er gesproken over de economie en inflatie. Alles is 3x zo duur geworden   Het kamerproject loopt goed.(verhuur van kamers die door IJHOE zijn gerealiseerd) Regelmatig zijn er bezoekers Hiermee kunnen de rekeningen betaald worden maar er kan geen reserve worden opgebouwd om hiermee een andere keuken te kunnen installeren. In april is het aardgas 3x duurder geworden.

De kledingactie is erg goed geweest, vooral voor de kinderkleding was veel interesse.

Het uitdelen van de voedselpakketten heeft veel mensen erg blij gemaakt.

De kinderen waren ook erg blij met de mutsen: lekker warm! De 2 dames die voor de diaconie bezoeken brengen, signaleren veel problemen in de gezinnen.

Toch viel het ons op dat er meer land was omgeploegd dan andere keren dat we er waren.

Woensdag 22 april  Dercen  Zsukovszky

Na een uitgebreid ontbijt, wij hadden alleen om brood gevraagd! vertrokken wij naar Beregszasz om nog even de gerestaureerde universiteit te bewonderen en nog even over de markt te lopen. Het was daar even druk als anders. Dan naar Dercen waar na de middag een tolk zou komen. Na weer een maaltijd te hebben genuttigd kwamen er 2 jonge vrouwen binnen, Anna en Esther, de beide oudste dochters van de familie Zsukovszky, de jongste Agnes kwam later. Er waren monteurs aan het werk om verwarming aan te leggen in de garages voor de brandweerauto’s. De houtkachel was reeds gekocht en geplaatst maar nog niet in werking. De schoorsteen moest ook nog hoger gemaakt worden en er moest nog een veiligheid gemonteerd worden voor als de elektriciteit uit zou vallen. Hout was er al wel. Na een rondleiding in het onderste gedeelte van Tabitha kwamen wij in de tandartsruimte, waar al een tandartsstoel bedrijfsklaar stond. Een zeer trotse Anna vertelde over de studie voor tandarts. Ook was er al een röntgen apparaat, maar die moest nog worden geïnstalleerd.  Alleen een afzuigapparaat om de mond schoon te houden ontbrak nog. Terug in de werkkamer van Miklos bleek dat Anna de tolk was. Ze deed het prima en zelfverzekerd.

Tabitha voorziet in een behoefte.

70 maaltijden voor arme mensen worden door de Diaconie verzorgd en 15 kinderen krijgen warme maaltijden in de kantine. Thuis krijgen ze die niet meer. Van Miklos kregen wij weer een totaal overzicht van de gemaakte kosten. De 2 vrouwen die in de keuken werken,  worden nog steeds door de provincie betaald:  50 euro per maand per persoon. Toen kwam zijn grote hobby ter sprake BRAND!!!!!

Door Peter Szeghljanik zijn op zijn 2e reis brandweeruniformen uit Zwolle en Kampen meegenomen naar de Oekraïne. Deze zijn aan de manschappen van het korps Dercen uitgedeeld. Men is hier heel erg trots op, al met al is Dercen het best uitgeruste korps uit Transkarpatie. Miklos is gekozen tot voorzitter van alle korpsen in Transkarpatie en zo heeft hij de andere uitrustingsstukken weer verdeeld over de andere korpsen. Een foto serie liet zien hoe slecht die andere korpsen zijn uitgerust. De portofoons en andere communicatie kunnen nog niet worden gebruikt. De technische mensen zijn naar het buitenland vertrokken evenals 16 andere leden van Miklos brandweergroep. De staat vergoedt nog steeds de brandstof, hoe het verder gaat in 2015 is nog maar afwachten. De algemene situatie is zeer zorgwekkend. Levensmiddelen mogen niet meer worden ingevoerd vanuit het Westen dus ook geen middelen via Dorkas. Ook vanuit Hongarije is het heel moeilijk om voedselpakketten in te voeren. Het komt er op neer dat alleen de kerk in Dercen  en IJHOE middelen aan Tabitha verstrekken. Voedselpakketten worden van plaatselijke producten voorzien.

Donderdag 23 april

Bezoek aan Mezovary. Bisschop Sandor Zan Fabian had ons gevraagd of wij ook om 9 uur konden beginnen. Voor ons geen probleem. Wij waren op tijd. Sandor was er al. We begonnen met een rondleiding om  het gebouw. Er werd stevig doorgewerkt, alles zag er goed uit. We maakten kennis met Margaretha en Stefan Bakker (Nieuwleusen) die het daar erg naar hun zin hebben. Ze blijven in ieder geval tot Pasen 2016.

Alles is heel mooi en degelijk afgewerkt, ook het waterbad compleet met tillift. Het water was al warm maar nog niet schoon, men was bezig met het schoonspoelen van de leidingen, en het filteren van het water. De logeer kamers boven werden regelmatig gebruikt door familie van Stefan en Margaretha en van de werkgroep Nieuwleusen. De ruimte waar we  in de eerste vergaderingen koffie dronken  was nu weer ingericht als bespreekkamer. De koffie was als thuis! De afbouw van dit gebouw gaat gestaag door, maar het aantal kinderen dat hier word geholpen zou wat groter kunnen zijn. Nu varieert het van soms 12 dan weer 16 het is heel verschillend. De ouders betalen voor het vervoer 10 grivna’s voor de dorpen die het dicht bij zijn 20 grivna’s voor wat verder weg dan 30 en 40 grivna’s voor Beregszasz. Dit kunnen de ouders niet altijd betalen (25 grivna,’s = 1 euro ) Hier schrikken wij van, en overleggen wat wij kunnen doen. Eerst maar ons programma afwerken. Het gebouw  wordt nu ook helemaal geïsoleerd. 10 cm Tempex hoge persing, dan weer gestucadoord  en geschilderd. De stookkosten in het eerste gedeelte waren deze winter erg meegevallen. Ook waren er nu rookmelders geïnstalleerd  Het geheel van "VERGEET MIJ NIET" zag er heel goed en georganiseerd uit. De bouwvakkers verdienen 10 euro per dag = 250 griven.

Projekt  Mezogecse  David Arpad

Maar eerst even bij Edith en Soltan aan. Edith was nog naar school, maar ze had Soltan al instructies gegeven om koffie en thee te maken. Herman installeerde hier de meegebrachte laptop.

Na de koffie en thee naar de overkant waar de burgemeester, de schooldirecteur en dominee Arpad ons opwachten. De meegebrachte blokfluiten werden overhandigd en er werd proef gefloten door Nora. Ze was blij met deze fluiten. Op naar het schoolgebouw, waar nog wat aan te renoveren valt o.a. 4 kozijnen met ramen.

Een vloer in de kleuter afdeling, een keuken inrichting, (de keuken is in een zeer slechte toestand !). En er moet nog al wat worden geïsoleerd. De al eerder meegebrachte elektrische kookplaat werkt goed. Een andere vraag was of wij voor 100 stoelen van een zelfde soort en kleur konden zorgen, wij gaan hiernaar uitkijken.

En met Edith aan boord vertrokken wij weer naar Dercen, waar wij nog gezellig deze avond verder doorbrachten! Om 10 uur werd Edith weer door de diaconie naar huis gebracht en ook wij gingen slapen, om de volgende dag om 7 uur weer te vertrekken naar huis. Vrijdag avond 23.30 uur waren wij weer behouden thuis.

Alles is heel goed verlopen We konden doen wat van ons gevraagd werd, en mochten weer veilig thuis komen onder de bewarende handen van onze Heere.

Nogmaals namens de diaconieën in de Oekraïne hartelijk dank voor de voedselpakketen en de kleding, ze zijn er goed mee de winter door geholpen.

Door de situatie zien we de volgende winter met gemengde gevoelens tegemoet.

Wilt u ons werk steunen? NL05 RABO 01413 81 345 t.n.v. stichting IJHOE in IJsselmuiden